Nu ben ik de laatste weken veel in Engeland onderweg geweest en dan vooral naar (industriele) steden in het noorden van het land. Onderhand woon ik al best wel lang in het land en de gebieden waar ik was zijn me dan ook niet helemaal onbekend. Met de accenten heb ik al lang geen problemen meer, hoewel dat vroeger vaak wel een struikelblok was.

Het is nu zover dat bijna alle Engelse restaurants er aan mee doen: "Service Charge" (bedieningsaanval). Er wordt dan automatisch 10% (maar ik hab ook al een keer 12.5% gezien) bij de rekening opgeteld. Ik heb geen idee waar dit vandaan komt en ik heb er heel erg weinig begrip voor.

Zover mijn kennis van dit soort regels strekt is het niet legaal om eten en drinken aan te bieden waar de bediening apart afgerekend moet worden. Dit is dan ook te merken aan het feit dat er altijd iets bij staat van "optional" (keuzig) of "discretionary" (we praten er niet over). De restaurants weten wat dat betreft wel wat ze doen…

Nu komt een fooi bij mij toch altijd van ver. Het moet wel erg speciaal zijn voordat ik iets extra’s geef aan het bedienend personeel. Ik probeer dit dan als geld op tafel te leggen, want met een kaartbetaling weet ik niet helemaal zeker waar het toegevoegde bedrag terecht komt. Als de uitbater er dan om gaat vragen is voor mij de maat vol en de rapen gaar en weiger ik ook maar iets meer te betalen dan het eten en drinken dat ik gegeten en gedronken heb.

Service Charge: Het kan niet, het mag niet en ik doe er ook niet aan mee. Toch wind ik me iedere keer weer op als ik het op de rekening zie staan. Het is namelijk onbeleefd in mijn ogen.

Obama was gisteren op 8 kanalen tegelijk te zien in een stadion met 80.000 mensen. De speech was erg goed, dus begrijp me niet verkeerd als ik zeg dat ik nog steeds niet weet wat-ie nu daadwerkelijk  gaat doen. Ik weet van z’n grootmoeder en van de misstanden in de VS, maar hij had zich een hoop moeite kunnen besparen als hij gewoon een lijstje had rondgemaild om iedereen te vertellen wat er gaat gebeuren als hij gekozen wordt.

Volgende week is McCain aan de beurt en ik weet niet of het dan beter wordt. We hadden van de week ook al Hillary die nu moeite heeft om uit te leggen dat, nadat ze de afgelopen maanden heeft staan verkondigen dat Barack allemaal verkeerd is, Obama eigenlijk zo slecht nog niet is en zeker beter dan de andere partij. Er zijn namelijk best wel veel Hillary aanhangers die nog aan het twijfelen zijn. Dat zal zeker niet geholpen worden nu McCain een vrouw als Vice president heeft aangewezen.

Toen ik in januari in de VS was, was het al in volle gang en er zijn nog twee maanden te gaan. (ik geloof dat Barack in februari 2007 heeft gezegd dat hij zich kandidaat wilde gaan stellen.

Ik geloof geen seconde dat al die aandacht ervoor zorgt dat mensen een betere keuze gaan maken (in dit geval heb ik volgens mij geschiedenis aan mijn zijde)

Het is maar goed dat verkiezingen maar eens in de 4 jaar zijn…

Er is al meteen een opdatum: Oprah was helemaal in tranen en sprak dat dit het mooiste was wat ze ooit heeft gezien. Misschien moet ze eens wat vakantie boeken ofzo

Als je een programma zit te kijken en je drukt op de opneemknop weet-ie meteen welk program je wilt opnemen. Hij heeft twee digitale tuners, dus je kunt twee kanalen tegelijk kijken of opnemen. Voor de rest van de weet is er een automatische lijst die preciues de namen van alle programma’s aangeeft zodat je er alleen maar op hoeft te wijzen en te klikken om het in te programmeren – dus nooit meer problemene met het opzoeken van de PDC codes enzo.

Jawel, onze eigen Hard Disk Recorder is een feit. Het is maar een goedkope, want als eerste was deze al moeilijk genoeg om langs de fianciele afdeling te krijgen (Mrs Yoastie: "Wat we hebben doet het toch – waar heb je zo iets voor nodig?" – geen idee wat ze gaat zeggen als ik er achter kom dat voor mijn  twee telefoontje per maand toch echt een iPhone nodig heb, maar dat vechten we wel een andere keer uit…   ). Nog geen honderd pond voor dit apparaat is echt een koopje (ok, echt een koopje voor mensen die er eentje nodig hebben. Voor de rest van de wereld is het een uitgaaf, maar je moet er soms wat voor over hebben om achteraan de groep van ‘early adopters’ mee te sukkelen.

Affijn, het is inderdaad veel makkelijk om gewoon wat dingen op te nemen. Omdat het een harde schijf is, kun je het ook gemakkelijk weer wissen als het niet bevalt of als je geen tijd had om te kijken. Dit betekent dat we meer Text Twirl kunnen spelen, dus het is voordeel voor iedereen.

Nu alleen nog afwachten tot er iets op televisie is… [zucht]

Niet genoeg stof voor een heel logt (nog steeds niet), maar even een lijstje van dingen die me de afgelopen tijd zijn opgevallen:

• Onderweg naar werk zag ik een bord met ‘Fun Run’. Kan dat we in een zin?
• Amerikaanse collega komt binnen om te vertellen dat z’n baggage is kwijtgeraakt. Reactie van de hele afdeling: "Oh, maar je landde ook op Heathrow, dat was wel te verwachten".
• Ik heb er vertrouwen in dat de nieuwe Londense burgemeester voor genoeg gespreksstof zal zorgen
• De barbecues in de buurt ruiken wel verdacht veel naar brand – het wordt tijd dat er een diploma komt ofzo, zodat alleen geschoolde grillers ook echt aan het barbecueen gaan
• Sinds we de nieuwe keukenvloer hebben is de buurkat niet meer bij ons binnen geweest – misschien heeft-ie meer smaak dan wij…
• De laden en kastjes in de nieuwe keuken gaan geruisloos dicht. Dat derft toch wel een hele hoop plezier van het dichtslaan en het idee wekken dat je heel druk bezig bent

Ik heb al eerder over de verenigde staten geschreven en ik vind het erg leuk om weer terug te mogen.
Het weer is best wel goed op het moment. Koud, maar droog (hoewel er sneeuw is voorspeld).

Om drie uur ‘s nachts wakker worden had een voordeel toen ik aankwam: de TV was geweldig!! Er was een programma waar twee koppels uitgenodigd werden. De jongen uit het ene stel had in het verleden wat gehad met het meisje uit het andere (om kwart over drie in de ochtend duurde het even voordat ik dit gedeelte door had – ik was toch niet zo klaar wakker als ik dacht..). Deze exen mochten met elkaar allemaal leuke dingen doen in een geinig vakantieoord. Ondertussen werden de twee overgeblevenen bij elkaar gezet in een kleine kamer. Vanuit deze kamer konden ze spionneren op de exen. Asl dit geen goeie TV is weet ik het niet meer. Vanavond maar een beetje langer opblijven dus!

Om vijf uur komt er helaas een beetje klad in, maar al gauw beginnen de afleveringen van ‘Saved by the bell’, gevolgd door ‘Fresh Prince of Bell Air’ als ik eigenlijk al op kantoor had zullen zijn. Fresh Prince heb ik toch al vaker gezien, dus dat maakt niet zo heel veel uit.

Ook is er voldoende verkiezingsstress op de buis, maar het duurt nog zo lang voordat er een nieuwe president komt dat ik er nu alweer genoeg van heb.

Het is een echte ‘Dooper’, zo wordt een MINI Cooper Diesel genoemd in kringen van mensen die beter zouden moetn weten dan de hele tijd op het internet rond te hangen en over auto’s en andere onbelangrijke zaken kletsen…

De reden dat ik deze heb uitgekozen was oorspronkelijk vanwege de zuinige instelling – hij is een stuk zuiniger dan andere auto’s die ongeveer net zo snel/comfortabel zijn. Na de eerste proefrit was ik er achter dat de MINI een stuk beter in elkaar is gezet dan ik had verwacht. Om te rijden voelt het heel goed aan.

Als je stopt en de koppeling loslaat, dan zet-ie zichzelf uit om energie te sparen. Dit was wel even wennen, vooral ook omdat hij ook automatisch aanspringt als hij denkt dat de accu anders leeg gaat.

Hij is ‘Oxygen Blue’ Dat is een kleur die heel slecht to fotograferen is (of zoals een collega al zei: "kon je zelf geen kleur uitzoeken dan").

Ik ben er heel erg blij mee en ik ga nu weer verder met het lezen van de gebruiksaanwijzing, want dat is een groot deel van het plezier van nieuwe bezittingen…

Jeetje, is het alweer zo lang geleden dat ik blogde? Ik ben ook een beetje druk geweest, want Duitsland moest bezocht worden.

Ik ben al lang niet meer écht naar Dld geweest. Begin van dit jaar was ik er wel een paar daagjes, maar dat was maar kort en toen maakte ik me veel zorgen over wat ik moest doen en dat was deze keer anders.

Frankfurt is best wel een leuke stad en ik was deze keer ook voor het eerst lopend van huis vertrokken om dan trein en bus naar het vliegveld te nemen (bij vorige baan werd ik met de auto van huis gehaald). Aan de andere kant had ik een auto gereserveerd, zodat ik lekker ver van m’n hotelletje weg kon. Natuurlijk werd ik twee dagen voor vertrek ziek, zodat ik door medicijnen me niet laveloos aan echte  ‘Ebbelwoi’ (Appelwijn), Sekt (prikwijn) en Bier (bier), kon vergrijpen. Verder wel alles gedaan wat ik mij bij Duitsland voorstel: Italiaans gegeten (veel beter dan in GB), over Autobahn gereden (veel sneller dan GB), Haribo ‘Gummibärchen’ gegeten (veel makkelijker te vinden dan in GB) en echte ‘Currywurst’ (Pas op, deze link heeft veel geluid). Bij de worst was het heel, heel, heel erg koud, maar het was de moeite waard – beste ‘Worscht’ die ik ooit gehad heb (geen enkel Engels equivalent te vinden).

Verder was het eigenlijk allemaal zoals ik het verwachtte, dus ik heb mijn ‘dosis Duitsland’ weer gehad voor een tijdje.

De enige moeilijkheid die ik had was toen bleek dat Knight Rider en A-Team tegelijk uitgezonden worden – welke moet ik nu kijken?

Aufdatum:

Ik moet nu van Mrs. Yoastie stoppen met naar duitsers op Youtube kijken – ze begint zich zorgen te maken

We moesten dus met de Young Yoasties naar de ogentest. zoasl de huidige Mrs. Yoastie al wel heeft verhaald, is dat een klus die met twee personen geklaard moet worden. Deze keer was ik nieuwsgierig genoeg om mee te gaan.

De zie-afdeling is naast de hoor-afdeling en we liepen dus langs dit affiche.
Ik hoop dat het goed te lezen is (en dat de verpleegsters goed bij stem zijn…)

Mrs. Yoastie zag het plakaat het eerst en wenst dus genoemd te worden als degeen met alle eer en rechten enzo (OK, ik heb stiekem het plaatje van haar telefoon afgehaald…)